BLOG
Być rodzicem i nie zwariować. Wiek dorastania...
Jak zachować spokój i wspierać dziecko, gdy emocje szaleją?
Wiek dorastania to jeden z najbardziej wymagających etapów w życiu dziecka – i jednocześnie największy test cierpliwości dla rodziców.
To czas gwałtownych zmian biologicznych, emocjonalnych i społecznych. Zmienia się ciało, sposób myślenia, relacje rówieśnicze, a przede wszystkim – mózg nastolatka, który dojrzewa intensywniej niż kiedykolwiek wcześniej.
Rodzice często mówią, że ich spokojne, uśmiechnięte dziecko nagle staje się drażliwe, wycofane albo zmienne nastrojowo. To nie złośliwość – to biologia. A zrozumienie jej pomaga… nie zwariować.
Burza w mózgu – co naprawdę dzieje się w wieku dorastania?
Nastolatek myśli, czuje i reaguje inaczej niż dorosły.
Układ nerwowy dojrzewa nierównomiernie – obszary odpowiedzialne za emocje rozwijają się szybciej niż te, które kontrolują impulsy, planowanie i konsekwencje działań.
Nic dziwnego, że u wielu młodych ludzi pojawiają się:
zmienność nastrojów,
stany lękowe lub obniżenie samopoczucia,
problemy z koncentracją (często mylone z ADHD),
zaburzenia snu lub bezsenność,
nadpobudliwość,
bóle głowy i migreny,
większa podatność na stres.
To naturalne elementy dojrzewania, ale warto obserwować, czy objawy nie przekraczają norm i nie wpływają na codzienne funkcjonowanie.
Kiedy warto przyjrzeć się bliżej mózgowi nastolatka?
Niektóre zmiany zachowania mogą mieć swoje źródło w pracy układu nerwowego.
W takich przypadkach pomocna jest diagnostyka EEG (elektroencefalografia), która pozwala sprawdzić aktywność mózgu i wykryć ewentualne nieprawidłowości.
Badania EEG poleca się szczególnie, gdy nastolatek doświadcza:
przewlekłych bólów głowy lub migren,
problemów ze snem (EEG zaburzenia snu),
omdleń lub utrat świadomości,
drgawek, padaczki lub podejrzenia epilepsji (EEG padaczka/epilepsja),
trudności z koncentracją i nadpobudliwości,
nagłych zmian zachowania lub zaburzeń emocji,
problemów po urazie głowy.
W wielu przypadkach wykonuje się dziecięce EEG, a u starszych nastolatków także QEEG (mapowanie mózgu) lub EEG wideo, które łączy zapis fal mózgowych z rejestracją obrazu.
Jest to bezpieczne i nieinwazyjne badanie mózgu, które może pomóc neurologowi ocenić, czy zgłaszane objawy są związane z dojrzewaniem, stresem, czy wymagają dalszej diagnostyki.
Specjalistyczna diagnostyka — dlaczego ma znaczenie?
Rodzic, który chce wesprzeć swoje dziecko, potrzebuje nie tylko cierpliwości, ale również wiedzy.
Dlatego coraz więcej osób korzysta ze wsparcia profesjonalnych ośrodków, takich jak:
Centrum diagnostyki EEG,
Pracownia EEG,
Gabinet EEG oferujący szybkie terminy EEG, nowoczesny sprzęt i możliwość wykonania badania bez kolejki.
Dobrze przeprowadzone badanie, np. prywatne EEG, pozwala:
ocenić pracę mózgu nastolatka,
ustalić źródło problemów ze snem, koncentracją lub emocjami,
wykluczyć poważniejsze zaburzenia neurologiczne,
zaplanować odpowiednie wsparcie — np. terapię, neurofeedback lub dalszą diagnostykę.
Wielu rodziców korzysta również z EEG biofeedback i neurofeedback, które pomagają poprawić koncentrację, obniżyć poziom stresu i uspokoić reakcje emocjonalne.
Jak nie zwariować, gdy Twoje
dziecko wchodzi w dorosłość?
Choć dojrzewanie to trudny czas, kilka zasad pomaga przejść przez niego łagodniej:
1. Zachowaj spokój
Nawet jeśli nastolatek wywołuje burzę — Twoja reakcja może ją wyciszyć lub spotęgować.
Rodzicielstwo to maraton cierpliwości.
2. Daj dziecku przestrzeń
Potrzeba niezależności nie oznacza braku miłości. To etap budowania tożsamości.
3. Rozmawiaj, nie oceniaj
Otwartość tworzy mosty, a ocena — mury.
4. Dbaj o sen i zdrowe nawyki
Zaburzenia snu wpływają na emocje, pamięć, koncentrację i zachowanie nastolatka.
5. Obserwuj sygnały, ale nie panikuj
Zmiany nastroju są normalne, jednak długotrwałe objawy warto skonsultować ze specjalistą.
6. Korzystaj ze wsparcia
Neurolog dziecięcy, psycholog, Centrum diagnostyki EEG — to miejsca, które pomagają rodzicom i młodzieży zrozumieć, co dzieje się w mózgu i emocjach.
Podsumowanie
Wiek dorastania to czas pełen wyzwań — dla nastolatka i jego rodziców.
To okres intensywnego rozwoju mózgu, który wpływa na emocje, zachowanie i relacje.
Zrozumienie biologii pomaga spojrzeć łagodniej na młodego człowieka.
A kiedy pojawiają się niepokojące objawy — specjalistyczne badania EEG, QEEG czy Wideo EEG mogą dostarczyć cennych informacji i spokoju rodzicom.
Najważniejsze jednak, by pamiętać:
Nastolatek potrzebuje nie idealnego rodzica, ale obecnego, cierpliwego i otwartego na dialog.
To właśnie ta cierpliwość sprawia, że obie strony przechodzą przez ten etap silniejsze – i bliżej siebie.
